poetika svjedočenja, sjećanje, kulturno pamćenje, Genocid u Srebrenici.
Sažetak
Analizirajući autobiografsku i fikcionalnu dimenziju romana “Kopča” Nirhe Efendić, njegove kompozicijske specifičnosti, narativne tehnike i osobitosti pripovjedačke strukture, ovaj rad teži osvijetliti fenomen priče i pripovijedanja u kontekstu umjetničke aktualizacije i artikulacije iskustva preživljavanja Genocida u Srebrenici. Ukazujući na kompozicijske mehanizme “Kopče”, rad se bavi odnosom između formalnih, metatekstualnih i intertekstualnih dimenzija narativa. Specifične ideološke pozicije, nerijetko kreirajući obrasce političkog pamćenja, diktiraju “prihvatljive” moduse memorijalizacije velikih kolektivnih trauma koji se ogledaju u petrificiranim formama kulturnog pamćenja. Rad teži analizirati kako “Kopča” svojom poetikom svjedočenja generira nove obrasce individualnog sjećanja na Genocid u Srebrenici gradeći specifičan narativni prostor kolektivnog pamćenja i spoznaje oblikovane intersekcijom vjere, humanosti i umjetnosti koji ovaj rad nastoji analizirati i opisati.
